W pierwszej kolejności przeczytaj artykuł pt.: „Czym jest corpo fechado?”
Od najmłodszych lat Manuel Henrique, syn Joao Grosso i Marii Haifa, uczył się sekretów capoeira na ulicy wraz
z Mestre Alipio w Santa Amaro da Purificaçao. Dzięki swojej gibkości i umiejętności znikania w odpowiednim
momencie, nadano mu apelido (imię w capoeira) Besouro Manganga (czyli duży ciemny gatunek chrabąszcza).
Besouro Manganga był silnym zuchwałym murzynem, nigdy nie posiadał stałej pracy ani też wyuczonego
zawodu. Gdy jego przeciwnicy mieli przewagę w walce z racji swojej wagi, Beasouro zwykle znikał „odlatując”
bez śladu. Zaczęto nawet wierzyć, iż posiadał nadprzyrodzone siły. Dużo podróżował pomiędzy Santo Amaro a
Maracanganha pracując na plantacjach, farmach i w młynach.
Znanych jest wiele historii o życiu Besouro, a oto jedna z nich opowiedziana przez Mestre Cobrinha Verde:
Pewnego dnia bezrobotny Besouro udał się w poszukiwaniu pracy do Colonia Mill (obecnie Santa Elizia) w
Santa Amaro i tam znalazł zatrudnienie. Tydzień później po otrzymaniu pracy, szef oznajmił wszystkim
pracownikom, słynnym na tamte czasy powiedzeniem „quebrado para Sao Caetano”, że nie dostaną wypłaty.
Śmiałkowie, którzy odważyli się sprzeciwić szefowi byli na dobę przywiązywani do drzewa i chłostani. Jednakże
Besouro, po usłyszeniu tej nowiny, nie zawahał się, chwycił szefa za koszulę i brutalnie zmusił go do wypłacenia
należnej kwoty.
Besouro był typem rewolucjonisty. Nie lubił prawa ani policji, z którą często miewał kłopoty. Potrafił rozbroić
policjantów, a raz nawet udało mu się zamknąć ich w celi więziennej.
Pewnego razu na Largo de Santa, głównym placu Santo Amaro, Besouro zmusił żołnierza do wypicia znacznej
ilości alkoholu, gdy ten po wytrzeźwieniu zgłosił raport do swojego dowódcy, natychmiast wysłano pościg za
Besouro z poleceniem złapania go żywego lub martwego. Kierując się intuicją, Besouro czuł, że policja już go
poszukuje, dlatego wyszedł z baru i zbliżył się do krzyża znajdującego się na placu. Gdy przybyła policja Besouro
rozłożył ręce na boki i krzyknął, że się nie podda. Następnie padła seria strzałów i capoerista padł na ziemię.
Komendant podszedł do leżącego, lecz ku jego zdziwieniu, Besouro żył. Capoerista sprawnym ruchem chwycił
strzelbę komendanta, a pozostałym kazał rzucić broń i opuścić plac.
Besouro wszczynał wiele bójek i rewolt w obronie niewolników działając przeciw policji i właścicielom farm i
młynów.
Pewnego dnia Besouro zatrudnił się na plantacji Dr Zeca (wpływowego człowieka, który jak wielu innych chciał
go złapać i uśmiercić), nie wiedząc o tym, że podpisuje na siebie wyrok śmierci. Dr Zeca wiedział, że Besouro był
analfabetą, rozkazał mu więc dostarczyć list do dyrektora młyna w Maracangalha. W liście tym napisane było
„zabij tego posłańca”. Besouro przekazał wiadomość dyrektorowi, który oznajmił, że odpowie następnego dnia
rano. Jednak gdy Besouro udał się po list zwrotny otoczyło go 40 żołnierzy. Rozpoczęto strzelaninę, capoerista
uciekał unikając kul. Niestety w pewnym momencie mężczyzna o imieniu Eusebio de Quisaba dźgnął Besouro
nożem zrobionym z drzewa tucum (w afrykańskiej religii Candomblé wierzy się, że jedynie tego rodzaju nóż jest
w stanie zabić człowieka, który posiada „corpo fechado”(czyt. artykuł na stronie Czym jest „corpo fechado?”)
czyli zamknięte ciało, a właśnie za takiego człowieka uważano Besouro.
Manuel Henrique, Besouro Manganga zmarł w 1924 roku wieku 27 lat, obecnie jest symbolem capoeira w
Bahia. Jest znany ze swojej lojalności i odwagi oraz wsparcia, które dawał niewolnikom prześladowanym przez
policję i właścicieli plantacji.
Przetłumaczone ze strony: http://www.suldabahiasf.org/
Oficjalna strona filmu: http://www.besouroofilme.com.br/
Opracowała Dona Ponta